Худованди Мутаол дар Қуръони Карим мефармояд:

>يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَجِيبُواْ لِلّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُم لِمَا يُحْيِيكُمْ<

Эй касоне, ки имон овардаед! Даъвати Худо ва паёмбарро иҷобат ва қабул кунед, ҳангоме ки шуморо ба чизе мехонад, ки барои шумо ҳаёт мебахшад.[1]

Худованд дар Қуръон мефармояд:

﴿يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فيهِما إِثْمٌ كَبيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما وَ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآياتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ﴾.

اخلاق  فردی حضرت محمد (ص)

صداقت پيامبر(ص)

Мавқеияти Ясриб

 Абу довуд кист?

   Абу Довуд, Сулаймон бин Ашъас бин Исҳоқ бин Башир бин Шаддод бин Амри Азди Саҷистони нависандаи асари муҳими ҳадиси “Ассунан” маъруф ба “Сунани Абу Довуд” мебошад.[1]

Таърих ва маҳалли тавалуд

Абу Довуд Саҷитони аз муҳаддисони асри сеюми ҳиҷрӣ аст, ки дар соли 202 ҳиҷрӣ дар Саҷистон наздики сарзамини Санду дар ғарби шаҳри Ҳирот, ки ба  сарзамини хурмо ва шинзор машҳур аст тавалуд шудааст.[2]

[1] Муқаддимаи ҳадис ул муҳаддисин.

[2] Тазкиратул ҳуфоз ҷ2,с591.

Нигоҳе ба зиндагии Имом Муслим

Муслим, Абулҳусайн Муслим ибни Ҳаҷҷоҷ ибни Муслим  ибни Вард ибни Кушози Қушайрии Нишопурӣ, муҳаддиси маъруф ва нависандаи китоби муҳимми ҳадисии "Ал-ҷомеъ-ус-саҳеҳ" маъруф ба “Саҳеҳ Муслим” мебошад.

Муқаддимаи муаллиф

Нимҷазираи Арабистон, агарчи аз назари шароити ҷуғрофиёӣ ва иқтисодӣ мавқеияте хубе надошт ва сарзамини хушку бе об буд, вале ҷойгоҳи рушду нумув шуд, ки яке аз пурбортарин тамадунҳои башар гардид. Дар андеша ва бовари ҳеҷ кас хутур намекард, дар нимҷазира оине зуҳур кунад, вале фармони Худованд дар яди байзои Муҳаммад(с) қарор гирифт ва ҳамаи мардуми онро дар баробари ҳидояти илоҳӣ ва ондешаи адолатхоҳӣ ва баробарӣ мардумон ҷуз пеша ҷустан дар тақво таслим кард.

Барномаҳои

амалии рӯзадорон

Рӯзҳои охири моҳи Шаъбон буд, ки ҳазрати Расули Худо Муҳаммад ибни Абдуллоҳ (с) дар ҷамъи мардум ва асҳоб, аҳамият ва азамати моҳи мубораки Рамазонро таъкид намуд. Ӯ  баракоти ин моҳи бузург ва вазоифи мусулмонон дар ин рӯзҳо ва шабҳоро баён фармуд. Ин фармоишҳо, ки «Хутбаи Шаъбония» ном гирифтааст, бисёр муҳим ва пурмуҳтавост ва донистан ва амал кардан ба он дар ҳадди тавон, барои ҳар мусулмоне лозим ва шоиста аст.